Maarten

Hoi, Ik ben Maarten Swart, bijna 40 jaar en ik woon in Hoofddorp. Ik ben dol op mijn gezin, eten en sport (niet perse in die volgorde 😉 ) Ik ben getrouwd met Patricia en heb 2 dochter Thirza en Naomi. Ik loop graag lange afstanden, iets wat me met de paplepel is ingegoten want mijn vader deed dit ook (maar dan nog een paar stapjes verder). Er was eens….. 😉

Ik ben altijd al sportief geweest, maar heb rond mijn 20ste besloten overal mee te stoppen omdat ik simpelweg andere interesses had (vrouwen en feestjes). Toen ik midden 2005 veel te dik was (1,85m met ruim 106kg) kwam een goede vriend mij letterlijk van de bank trekken om te gaan hardlopen. Na 200 meter hing ik om een lantaarnpaal met mijn tong op m’n enkels. Maar het zaadje was geplant en zo ben ik begonnen met hardlopen. Vervolgens ben ik 14 kg afgevallen, bij Defensie gaan werken, daar gestopt, in de IT terug gekeerd, toch weer begonnen bij defensie in 2008 om daar vervolgens eind 2009 aan een hernia geopereerd te worden. Na een revalidatie traject van 2 jaar heb ik besloten de dienst te verlaten door me af te laten keuren omdat mijn rug nog steeds niet oké was. Ik kon nog steeds niet pijnvrij hardlopen. Hierna heeft het nog 1 1/2 jaar (en wat kilo’s in de plus) geduurd voordat ik mijn eerste MudMasters liep waardoor ik er achter kwam dat hardlopen op een zachte ondergrond wel lukte en ben ik heeeeeel langzaam in het begin weer begonnen op een grasveldje rondjes lopen en met een 100m, 150m, 200m opbouw begonnen tot ik eind 2014 mijn 2de MudMasters liep. Veel sneller en veel beter en inmiddels pijnvrij. In 2015 ging de beer los, toen kon ik alles weer lopen en heb ik mijn eerste 24uurs evenement gelopen. Sindsdien loop ik heel graag lange afstanden en zo ben ik ook met deze groep heren in aanraking gekomen.

Waarom doe ik mee? Op depressiviteit rust nog steeds een taboe. In deze tijd van social media waarop iedereen laat zien hoe goed het gaat op Facebook en Instagram moet iedereen maar meer en beter. Er is geen ruimte meer voor de “echte” kant.Toch zijn steeds meer mensen depressief en blijkt sport (lees hardlopen) en goed middel om uit de diepe dalen te komen door alleen of met een maatje te kunnen lopen. Nu heb ik zelf gelukkig geen last van depressies, maar omdat het superbelangrijk is dat dit voldoende aandacht gaat krijgen doe ik mee..!!